Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Αναρτήσεις

Βαγγέλης Αλεξόπουλος: "Οι γάτες των ποιητών είναι άτυχες"

Έχω δει με τα μάτια μου ποιητές να παίρνουν αγκαλιά τα σχιζοφρενικά συμπράγκαλά τους και να βουτάνε από γέφυρες από ταράτσες από πεζοδρόμια, κυρίως από πεζοδρόμια, στο εσωτερικό κενό της ύπαρξής τους Συνήθως πηδούν την ώρα που η σημαία υποστέλλεται Η σημαία της πατρίδας Η σημαία του αφέτη Η σημαία τους
Πίσω στο σπίτι οι γάτες τους τούς περιμένουν τρεις μέρες συνήθως Μετά αντιλαμβάνονται το μάταιο του πράγματος ψελλίζουν ένα "γαμώ την τύχη μου" και βροντούν την εξώπορτα πίσω τους


(από τη συλλογή "Σκηνές καθημερινότητας του κόμη Αλέξιου Ντε Λα Βέγα", εκδ. Οδός Πανός, 2019)


Πρόσφατες αναρτήσεις

Παναγιώτης Βούζης: "Το σύνδρομο του Ομήρου"

Κρίμα που δεν είμαι σαν τον Όμηρο να τραγουδώ για φίλους που έζησαν πράγματα που οι σημερινοί άνθρωποι δεν θα τα πιστεύατε ποτέ για ήρωες μέσα σε επιθετικά σκάφη πέρα από τον Ωρίωνα λουσμένους από ακτίνες Γ στο σκοτάδι στην πύλη Τανχώυζερ κοντά. Κρίμα σαν τον Όμηρο να μην γυρνώ ξυπόλητος στην άσφαλτο της λεωφόρου Ακαδημίας σαν τις βόρειες τουρίστριες μήτε να ’χω ηλεκτρική κιθάρα με πολυδιάστατες χορδές που να ηχούν σε όλους τους κόσμους και κρίμα όπως ο Όμο να μην είμαι επαγγελματίας ποιητής και να αναγκάζομαι να δουλεύω σε ιδιαίτερα και φροντιστήρια Όταν αυτόν τον φιλοξενούν οι πρωινές εκπομπές στην TV οι βραδυνές στο ραδιόφωνο και όλα τα λογοτεχνικά τα sites. Κρίμα τέλος που πεθαίνω ενώ αυτός θα ζει για πολύ σαραντάχρονος εγώ και αυτός γερόντιο 28 αιώνων θα έλκει τα θηλυκά και τα φώτα.

(από τη συλλογή "Η γλώσσα των υπερηρώων", εκδ. Κοινωνία των (δε)κάτων, 2015)


Εριφύλη Κανίνια: "Το τραύμα"

Το τραύμα ανταγωνίζεται το θαύμα
Κάτω απ' τον ήλιο τραγουδάει η πληγή

Βαθύ το φως
στο τέλος κάθε ταξιδιού σε τραυματίζει
όταν βλέπεις ακτές να πλησιάζουν
όταν βλέπεις τα δέντρα να χορεύουν
(φόνοι και φόβοι μη δικαιωμένοι)
τους άγριους κατοίκους των νησιών

Το τραύμα είναι το ταξίδι σου
παιδί του φεγγαριού
τη μια μοναδική στιγμή
στον ήλιο.


(από τη συλλογή "Τα θεϊκά θραύσματα που τρελαίνουν", εκδ. Κίχλη, 2018)

Χρίστος Χατζήπαπας: "Ύπνος αντιποιητικός"

Κάποτε νιώθω τόσο κουρασμένος θέλω να πάω να κοιμηθώ με διάθεση πέραν του ύπνου. Να κοιμηθώ βαθιά να μην ακούω.
Η κενότητα των λόγων σας η ματαιότητα των πράξεών σας υπνηλία μου φέρνουν θανατερή. Να κοιμηθώ χωρίς όνειρα τα όνειρα αντίγραφο όσων ζω καθρέφτισμα των λόγων σας της θρασύτητάς σας εγώ τα έχω σιχαθεί.
Δε θέλω να βλέπω μέσα σε συμπληγάδες βλακείας επηρμένης οιδηματικής σαν πτώμα με μύγες πράσινες να γυροφέρνουν την πατρίδα μου την ίδια.
Θέλω να κοιμηθώ• νομίζοντας πως κοιμάμαι να συνεχίσω.

(από τη συλλογή «Τα πηγάδια της ιστορίας», εκδ. Γαβριηλίδης, 2012)


Δημήτρης Π. Kραvιώτης: "Tι ζητώ"

Κουβάρι
οι προσευχές
ψιθυρίζουν
φοβισμένες.
Ανόητα Εγώ
πνίγονται,
δίχως ποτέ
να μάθεις
τι ζητώ.


(από τη συλλογή "Νοητή Γραμμή", 2005)