Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Δημήτρης Κονιδάρης: "Χρονικά"


Μια γυναίκα που είχε μεγάλη εξάρτηση
έζησε πάντα μέσα σ’ ένα κύκλο
κλειστό κι ελάσσονα
με πρόσωπα κοντά της απαθή
σαν μηχανήματα
και με παιδιά σαν ιμάντες ή γρανάζια.

Πέρασαν χρόνια δίσεκτα αμέτρητα
και δίχως να το καταλάβει
μπήκε σκοτάδι
στο δροσερό μυαλό της.
Μαγεύτηκε και χόρεψε
Και αλαλάζοντας ηδονικά
Άνοιξε τη βαριά εξώθυρα
Και βγήκε έξω σαν χυμένο αίμα.

Σχόλια

Δημοφιλή ποιήματα του μήνα