Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Μαρία Ανδρεαδέλλη: "Η αιχμαλωσία του ανέκφραστου"




Ραγισμένες εικόνες από ένα φως
Ευθύβολο
Της σάρκας διαχωριστής
Ράφτης επιθυμίας

Δεν θα ’μαι ’δώ τις Κυριακές
Να υφαίνω στις ψυχές τα χρώματα
Κι αρώματα να με ακολουθούν
Για να λιμνάσω λίγο στον πόθο μου
Στην Ένταση της αρπαγής
Στα Τάρταρα της ενοχής
Στο πιο βαθύ Υπάρχω.

Με μία γνώση - δήθεν άγνωστη
Θα κάνω πως δεν είδα
Για να πηγαίνω ως είθισται
Στις εκκλησιές Φυλακισμένη
Και να με δένει ο χρόνος στην απόσταση
Στο ρίγος της καλοκαιριάς μες στα λιβάδια
Των καημών που επιδόθηκαν στο καίεσθαι
Κι αλλού νερό δεν έχει
Παρά στα μάτια τα Ιερά της Αμαρτίας.

(από τη συλλογή "Η Αιχμαλωσία του Ανέκφραστου", εκδ. Ενδυμίων, 2010)

Σχόλια

Δημοφιλή ποιήματα του μήνα