Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Πόλυ Μαμακάκη: "Σε υδάτινο πηλό"


Με πλάθω στο νερό· ελεύθερη βάρους επιπλέω
στην ιστορία της κούκλας από υλικό νεράιδας
θα κάνω ραβδί μου το σώμα σου
μέχρι να σπάσει στο δικό μου
αχτένιστα κύματα, βυθοί βλεφάρων
σε μουσική αν ακουστείς θα σε πάρω μαζί μου
ενορχηστρώνοντας φορέματα για τις εποχές·
τα μάτια προϋπάρχουν, ανιχνεύουν ορμητικά το σκοτάδι
σμιλεύω με σπίρτο εκεί που φυσάς ν’ ανάψει στην άκρη χαμόγελο,
το στόμα φιλί
ένας ήλιος κι ένα φεγγάρι στα μάγουλα
–ισημερία–
στρογγυλεύω απ’ τους ώμους κλειστή αγκαλιά
να θυμηθώ μόλις γίνεις χορός
πριν στεγνώσω, αν
–όχι, μη με ξυπνήσεις!

 (από τη συλλογή  «εν(d)ος», εκδ. Γαβριηλίδης, 2012)

Σχόλια

Δημοφιλή ποιήματα του μήνα