Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Αναστασία Καλλία: "Απουσία"



Ασφυκτικά περίδενε το  χώρο
η απουσία
μιας αγάπης
παλιάς και μόνης.
Με ρίζες μόνο,
χωρίς δέντρο,
χωρίς υπόσταση,
χωρίς φωνή.
Μόνο η απουσία της
στιγμάτιζε την ύπαρξή της
κι ένας ορίζοντας
που μας καλούσε
να γνωριστούμε
πιο καλά.

(από τη συλλογή "Τα αινίγματα της Σίβυλλας", εκδ. Εκάτη)

Σχόλια

Δημοφιλή ποιήματα του μήνα