Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Ευτυχία Παναγιώτου: "Mέγας κηπουρός"



                                     στον Μίλτο

παραλογίζεται τα βράδια ο κηπουρός µου.
σπείρει λέξεις στο χώµα
θάβει λέξεις κάτω απ’ το χώµα.
λέξεις λαβωµένες, πρώτα τις χτυπά  
τις δένει έπειτα χωρίς φόβο
οίκτο ποτέ του δεν νιώθει γι’ αυτές,  
κλαίνε σπαράζουν σκούζουν καταριούνται
–λέξεις είναι–
τις βουβαίνει.  
το καταφέρνει το αίµα.  
δεν είναι ο κηπουρός µου αυτός.

σπείρει το θάνατο.
µε σπέρνει θάνατο.  
γίνοµαι ο θάνατος.


(από τη συλλογή «μέγας κηπουρός», εκδ.  Κοινωνία των (δε)κάτων, 2007)

Σχόλια

Δημοφιλή ποιήματα του μήνα