Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Παναγιώτης-Θεοτόκης Λάκκας: "Ζωής άστεγος"


Ικέτης της ροής των άδολων πραγμάτων,
και στο στόμα μου βαθαίνουν οι πληγές της αλήθειας.
Στο κρεβάτι που ξάπλωσα χθες βράδυ
μάταια πρόσμενα συντροφιά τη γαλήνη,
τύψεις και ενοχές συνάντησα γι’ αυτά που δεν έπραξα.
Επαναστάτης στους χάρτες των τυφλών «πρέπει»,
κέντησα το λάβαρο με το νήμα της αντίληψης.
Ζήτησα το βήμα και ο λόγος με συνάντησε,
έπραξα με ποίημα τη μάχη που ξεχάσατε.
Στον τόπο αυτό μονάχα οι στέρφες ελπίδες κατοικούν,
έτσι σας είπαν κι εσείς πιστέψατε.
Καπνός και φωτιά, όλα θα καούν για το λίγο από εσάς που δώσατε.
Διστάσατε… κι εγώ άγνωστος για εσάς
χάθηκα μια ξεχασμένη αυγή του φθινοπώρου.
  
                                (Λάκκας Π. Θεοτόκης)

(από τη συλλογή «Ορίζοντες…», 2011)

Σχόλια

Δημοφιλή ποιήματα του μήνα