Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Έλενα Πολυγένη: "Πλυντήριο"



Παραδόξως, ήταν τότε
Εκείνη η στιγμή που σου έγνεψα, με τα χέρια
Τεντωμένα σαν ένα σκοινί που επρόκειτο
Να κοπεί
(το σκοινί της μπουγάδας ή το σκοινί
Της τρέλας μου
Που φεγγοβολά μες στο σκοτάδι)
Παραδόξως, ήταν τότε
Εκείνη η στιγμή που σε κράτησα κάποτε σίγουρα
Και η πόρτα του πλυντηρίου ανοιχτή
Με τα ρούχα πεταμένα στο πάτωμα
Πάνω στο κρύο
Πάτωμα
Τρομαγμένο μου πουλί, κατακερματισμένο μου
Παραμύθι, σε ψάχνω κι αυτό το απορρυπαντικό
Ήταν απάτη, το μυαλό μου παραμένει θολό
Και Απροσάρμοστο.

(από τη συλλογή «Η θλίψη μου είναι μια γυναίκα», εκδ. (.poema..), 2012)

Σχόλια

Δημοφιλή ποιήματα του μήνα