Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Δανάη Σιώζιου: "Το εργόχειρο"


Χρόνια όσα και τα δικά μου
κεντούσε η γιαγιά μου
δαντέλα  ολόλευκη
στο γάμο μου να τη φορέσω
και τώρα που στο τέλος πλησιάζει
παίρνει σιγά σιγά
κι αθόρυβα να τη χαλά
θα φτιάξει, μου λέει, άλλα μοτίβα
πιο όμορφα και τυχερά
κι όλο ξηλώνει και ξαναράβει
το φυλαχτό της ενάντια στο χρόνο.


Σχόλια

Δημοφιλή ποιήματα του μήνα