Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Δημήτρης Βάρος: "Σαν ξημερώσει"



Φύγανε όλα τα τρένα
Mείναμε μόνοι
με τις κραυγές στις τσέπες
και με το λείψανο της ελπίδας
να το κλωτσάμε στο σταθμό μηχανικά
σαν ένα άδειο πακέτο από τσιγάρα

Mόνοι με την καπνιά
που σαν σάπιο ποτάμι
ξεχύνεται απ' τη φάμπρικα
και μας τυλίγει
Mόνοι με την πανσέληνο στα μάτια
Kαι με μια μπάντα
να παίζει ροκ μέσα στο κρανίο μας
ονειρευόμαστε
αστείρευτους έρωτες,
πράσινα λιβάδια
και κόκκινα λάβαρα
που ανεμίζουν στα δημόσια κτίρια

Σαν ξημερώσει
θα είμαστε στη ρίζα μιας παπαρούνας

(από την ποιητική συλλογή "Θηρασία", εκδ. Καστανιώτη, 1997)

Σχόλια

Δημοφιλή ποιήματα του μήνα