Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Τζένη Βλαχώνη: "Ένα κοχύλι"



Τι ζητάς από μένα;
Ένα απλό κοχύλι είμαι.
Άσε με ν’ ακούσω τους ήχους σου,
να μάθω τη ζωή σου.
Τι θα μου χαρίσεις;
Α, θα σε ρίξω εκεί που ανήκεις, στους ωκεανούς.
Θα ακούς σειρήνες να καλούν Αλέξανδρους,
Θα ταξιδεύεις παιχνιδίζοντας στις αμμουδιές του κόσμου.
Κι όταν το κύμα θα σε παίρνει στη δίνη του,
θα ρουφάς όλα τα μυστικά του σύμπαντος.
Πες μου τώρα τα θέλω σου, γυναίκα,
και ’γω θα στα δώσω.
Γιατί πρέπει να θέλω αντάλλαγμα κοχύλι;
Τη χαρά τού να δίνεις την ξέχασες;
Τώρα πια δεν υπάρχει.
Όλα ένα δούναι και λαβείν είναι.
Νιώσε την ηδονή των κυμάτων, μη σκέπτεσαι τίποτα άλλο.
Αγγελομεταμορφώνει τους ανθρώπους ο έρωτας.
Ταπεινώνονται, αγιάζουν.
Στο καλό κοχύλι των ωκεανών!
Στο καλό ερωτευμένη γυναίκα!

(A’ έπαινος διαγωνισμού ποίησης 22ου Παγκοσμίου Συνεδρίου Ποιητών, Λάρισα 2011)

Σχόλια

Δημοφιλή ποιήματα του μήνα