Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Κατερίνα Μαυρομμάτη: "Άτιτλο"


Η ζωή μου άνοιξε τα δικά σου άρμενα.
Και βούλιαξε στο δικό σου βυθό…
Γίνομαι κύμα, μηδέν από μηδέν.
Χωρίς την καρδιά σου για φεγγάρι,
πού να κοιτάξω για τον ουρανό;…
Υπηρετώ τη φυγή σου.
Αναλώνω το κενό
ενός ελώδους μπλοκαρίσματος,
αλλάζοντας βήματα
μες στον αναγραμματισμό
του πάθους…

Σχόλια

Δημοφιλή ποιήματα του μήνα