Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Δημήτρης Λυάκος: "Ζ213: Έξοδος"


Ο ήλιος που βγαίνει από το σταθμό σε κυνηγάει, ανεβαίνει,
μπαίνει μπροστά σου, να βρεις εκεί που είχες μείνει, ψάξε, εκεί ή
κάπου αλλού, στις γκρίζες προσόψεις που δε σε γνωρίζουν, τι
θυμάσαι απ’ το δρόμο που χάνεται, γύρισε πίσω σε μια γωνιά
κάτσε για λίγο, και πάλι ξανά, οι δρόμοι που αλλάζεις ώρες που
περπατάς, γριές που σε κοιτάζουν πίσω απ’ το τζάμι μεγαλώνουν
μικραίνουν περπατάς χωρίς να βγεις πουθενά μεγαλώνουν οι
δρόμοι, μικραίνουν, γέρνουν κάτω απ’ τα πόδια σου, σηκώνονται
ανεβαίνουν ξανά, σηκώνεσαι κάθεσαι πας λίγο πιο πέρα, κάποιον
ρωτάς, μπαίνεις, μια εκκλησία γεμάτη, κάποιος να πέθανε,
ξεκουράζεσαι λίγο, κλειστά γόνατα, μάτια κλειστά, κάτι θυμάσαι
βγαίνεις πάλι έξω, κι άλλοι μαζί, το κουδούνι, η πόρτα που
ξεκλειδώνει, θυρωρός, μπαίνεις πίσω τους μέχρι μέσα στο
διάδρομο, μετά δεξιά κι επάνω τη σκάλα, χοντρά γυαλιά, και μια
κοκκινίλα κάτω απ’ τη μύτη, δε σε πρόσεξε ή σε πέρασε για
άλλον, πώς να σε δει απ’ το φως στο σκοτάδι, ή δε βλέπει καλά,
ανέβα τις σκάλες, μέχρι επάνω, ξάπλωσε, σκεπάσου είναι νωρίς
ακόμα για να κοιμηθείς. Κρυώνεις, σκεπάσου, σφίγγεσαι, τρέμεις,
απλώνεσαι, απ’ τα πόδια στο σώμα στα χέρια ένα χλιαρό υγρό σε
σκεπάζει, σε πέρασε για άλλον και σ’ άφησε, ποιοι άλλοι μένουν
εδώ, σε σκεπάζει, ξυπνάς σ’ ένα όνειρο άδειος, τα μάτια που
ανοίγουν και μας χωρίζουν ξανά, δε μπορείς να την τραβήξεις σε
σένα, σηκώνεσαι, πέφτεις, διψάς, ξυπνάς για νερό, πολλές φορές η
ίδια ιστορία, τι ώρα είναι, έξω τα φώτα, λογάριασε πόσα
αναμμένα δίπλα σε πόσα σβηστά, ο κουρασμένος σοβάς από
πάνω που περιμένει σαν κατσαρίδα, μόνος κι ακίνητος σαν
κατσαρίδα, ψάχνοντας από δω κι από κει ένα μέρος ζεστό να
κρυφτείς, απ’ τη ζέστη, ιδρώνεις, η στέγη κατεβαίνει στα πόδια
σου, το παράθυρο κατεβαίνει στα πόδια σου, τι να δεις από κει,
μόνο ουρανό, ουρανό χωρίς τίποτα, τίποτα πάνω απ’ τις στέγες,
απ’ τα πόδια σου μέχρι τα γόνατα, σηκώνεσαι βγαίνεις στο
διάδρομο, και τα άλλα δωμάτια άδεια, εκτός από εκεί που
ακούγεται ο ύπνος, γυρνάς στο κρεβάτι με μάτια ανοιχτά στο
σκοτάδι περιμένεις για να κοιμηθείς.


(απόσπασμα από τη συλλογή «Ζ213: Έξοδος», εκδ. Τυπωθήτω, 2009)

Σχόλια

Δημοφιλή ποιήματα του μήνα