Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Χρήστος Σ.: "Ξεπερασμένα περάσματα…"

Η αλλαγή μου δίνει ζωή
κι εγώ τη σπέρνω και τη γεννώ...
Κι είναι οι αντιφάσεις που αγάπησα περισσότερο,
το δεύτερο συστατικό
της αποτυχημένης συνταγής που είμαι αποτέλεσμα..
Διότι αρχικά είμαι το σύνολο
των όχι που είπα και άκουσα με πλεονάζουσα -πάντα- ευγνωμοσύνη...

Άνθρωποι... γεγονότα... ιδέες...
Είμαι κάπου ανάμεσα σ' όλα κι ακόμη με ψάχνω...
αν με βρείτε , σπρώξτε με από της φθοράς τη λάσπη,
και μον’ αφήστε με...
ίσως τελικά να γεννιέσαι για τη μοναξιά...
Ο Κανόνας επομένως ορίζει
να είσαι μόνος σου
και οι άνθρωποι γύρω σου
να αποτελούν προσωρινές, παροδικές εξαιρέσεις
για να μη πεθάνεις από την πλήξη..
Ελευθερία,
ορίων έλευσις,
τα όρια που δεν είδα ποτέ μα ξεπέρασα....


Σχόλια

Δημοφιλή ποιήματα του μήνα