Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Ελένη Σεργίου: "Μυστικό δείπνο"


Σκόρπιες σκέψεις κάνουν φασαρία
καθώς προσπαθούν να μπουν σε τάξη.

Ένα όνομα έρχεται στο φως
και ακολουθεί μελαγχολικός άνδρας.
Μυστηριώδης φιγούρα με γυαλιά σοφού
εισβάλλει στο λυκόφως του δειλινού
και κατευθύνεται στο τραπέζι με τα εκλεκτά εδέσματα.

Στην οθόνη του μυαλού ξετυλίγονται οι εικόνες.

Ψάχνεις φύλλα ρητίνης να σκεπάσεις την οθόνη
να μην βλέπεις πια αυτές τις ματιές,
μαχαιριές στην ίδια πάντα πληγή
να την μεγαλώνουν κι άλλο,
και αυτό το στόμα με το σαρδόνιο χαμόγελο
να καταβροχθίζει ό, τι εκλεκτό
έβαλες πάνω στο δαντελένιο τραπεζομάντηλο.

«Μην χτυπάς άλλο.
Η ζωή λείπει. Δεν είναι εδώ.»

Αδύναμη η γυναικεία φωνή σου
δεν ακούγεται.

Σχόλια

Δημοφιλή ποιήματα του μήνα