Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Άγγελος Πετρουλάκης: "Άτιτλο"


Τραγουδάω σαν χθες και προχθές.

Ο αόριστος
ταιριάζει στο φθινόπωρο και τον χειμώνα.

Στον ενεστώτα ανήκεις εσύ.

Ο μέλλοντας
τοπίο ανεξερεύνητο,
μ’ εμένα στο θολό ορίζοντα
να χορεύω ξυπόλητος,
έτσι για να επαληθευτούν οι γραφές,
που έλεγαν πως θα υπάρχω
-ως σχήμα ακανόνιστο-
στα δακρυσμένα τζάμια,
στους ραγισμένους καθρέφτες,
στις μέσα στιγμές.

Σχόλια

Δημοφιλή ποιήματα του μήνα