Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Πάνος Σταθόγιαννης: "Θέλω να δω το πρόσωπό σου"


Θέλω να δω το πρόσωπό σου
έτσι όπως κοιτάζουμε ένα τραίνο να περνάει μια γέφυρα
και κάτω ο Δούναβης
ο Βόλγας
ένα πλοιάριο με ξέγνοιαστα παιδιά
άσπρα γιακαδάκια αστράφτουν στον ήλιο
ό,τι μας επιστραφεί ύστερα από χρόνια δεν θα ζητάει
καμία ανταπόδοση
τα πράγματα δεν θα έχουν ονόματα
θα είναι μόνο η βαθιά τους αλήθεια
θα σ’ αγαπάω και τότε πολύ.

Δεν έχω δει το πρόσωπό σου ακόμα
εσύ με ξέρεις
κάποιος με σκότωσε, παιδί, με τη σημαία του
με βρήκαν ξένοι θεοί και με ανάστησαν
στο χώμα φύτρωσα και στο χιονάκι
μπήκα σε πόλεις και τις κούρσεψα
χόρτασα πια
κανείς δεν μου έμαθε τίποτα
κι ας αγάπησα τη θνητότητά μου
μονάχα εσύ με ξέρεις
έρχεσαι κάθε νύχτα και ψηλαφείς το πρόσωπό μου
ποτέ
ποτέ δεν μ’ άφησες να αγγίξω το δικό σου.

Θα ευτυχήσουμε, πιστεύω, κάποτε.
Θα σε πονέσω σωτήρια και θα με πονέσεις.

Σχόλια

Δημοφιλή ποιήματα του μήνα