Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Δημήτρης Αγγελής: "Επέτειος"


Την ημέρα εκείνη άργησαν όλοι: τ' ασθενοφόρα, οι γιατροί, οι
         απαραίτητες φιάλες της αιμοδοσίας.
Περίσσεψαν η χολή και το όξος. Και οι μύγες πολλές. Κερνούσε
         απλόχερα ο θάνατος ελπίδες και φωτοστέφανα.

Δυο συνοικίες βυθίστηκαν φαρμακωμένες στο πένθος σου. Με άλλα
         δέντρα μας μιλούσε τώρα ο χωρισμός. Ταρίχευε
στο κοιμητήριο τις χειραψίες του αποχαιρετισμού, εκείνη τη μυρωδιά
         του αποστειρωμένου θαλάμου στον αέρα γνωρίζοντας
πως θα 'ρθει λήθη. Θα προσπεράσει αδίστακτα η ζωή τις επικές μας
         στιγμές, τ' απογεύματα στη λίμνη της Βουλιαγμένης· τον
         περασμένο σου Αύγουστο. Μόνο το χώμα,
ενάντια στις ευχές μας, βαρύ.

Παγωμένος ο χρόνος. Κι αυτό θα περάσει. Όπως όλα.

Αλληλούια.

Σχόλια

Δημοφιλή ποιήματα του μήνα