Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Λυδία Λάβδα: "Η ποίηση απόψε σωπαίνει"


Η ποίηση απόψε σωπαίνει.
Οι στίχοι αρνούνται να περιπλανηθούν
σε ακίνητες σελίδες.

Πώς να πλέξεις στεφάνια αγάπης
από άνυδρες ευαισθησίες;

Δεν ζωντανεύουν οι μνήμες•
σαν τις μοναχικές γριές
κρατούν παρέα στα πεθαμένα σπουργίτια του Χειμώνα.

Πώς να αγναντέψεις το δειλινό
με άχρωμα βλέμματα;
Και εκείνο το δάκρυ-κουρασμένος πρόσφυγας-
κυλάει στο πρόσωπο της μοναξιάς.

Σαν την νυχτερινή βροχή που πληγώνει κάθε
φλογισμένη σκέψη
και σαν την Φρίκη που απογοητεύτηκε από την μορφή της...
Έτσι απλά...
Ορίστε αυτή η ποίηση που απόψε σωπαίνει...

(από τη συλλογή "Σχήματα Συνείδησης", εκδ. Ομπρέλα, 1997)

Σχόλια

Δημοφιλή ποιήματα του μήνα