Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Ιορδάνης Κουμασίδης: "Άτιτλο"



Την τελευταία μόλις στιγμή
με σώζουν οι ζωντανοί
από χαρούμενες χειραψίες
με πρόσωπα που έχουν από καιρό χαθεί
με αρπάζουν
και ξυπνώ απότομα
στις μακρόσυρτες, επαναλαμβανόμενες αργίες
για να σημειώσω τους στίχους
με αόρατη μελάνη
στο μωβ τοπίο…

Σχόλια

Δημοφιλή ποιήματα του μήνα