Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Γιώργος Καρτάκης: "Κλωθώ"


Τα πνεύματα στην σιγαλιά κυκλοφορούν -
κανείς δε βλέπει.
- Κι εσύ μάνα στον ύπνο σου,
ποιά μυρωδιά φοράς
να σου την κλέψω,
να τη λουστώ;

Ω, Θεέ μου πίκρα, θάλασσα,
όψη και πέλαγος,
αιώνια μουδιασμένη απ΄το φιλί.
- Σπουδαίο γάμο λόγιαζες
χωρίς εμάς:
απατημένοι,
γερά δεμένοι.

Τί να το ψαύω το κορμί, σα στάχι,
απόκαμε΄
μια κρύα κούραση φέρνει ο χωρισμός,
διπλώνει το σεντόνι
στο προσκεφάλι σου΄
είναι στιγμές που φτάνει ο στεναγμός
και κατεβαίνει
σκύλος μουγγός κι αθάνατος
ο θάνατος

Σχόλια

Δημοφιλή ποιήματα του μήνα