Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Βάσος Γεώργας: "Άτιτλο"

όταν ήμουν μικρός
μεγάλη τύχη και χαρές θα δεις
μου είπαν οι καφετζούδες
στο αναποδογυρισμένο φλιτζάνι
αλλά όσους αιώνες κι αν έζησα
δεν είδα τίποτα άλλο εκτός
από αδηφάγες ρυτίδες
και ένα ασήμαντο μηδέν

θα μεθύσω ένα βράδι επικίνδυνα
και θα ξαναγεννηθώ
στα ταραγμένα μου όνειρα
μικρό παιδί ντυμένο τσολιαδάκι
και μ’ ένα άσπρο ποδηλατάκι
θα γυρίσω στις αλάνες που μεγάλωσα
καλεσμένος στο δικό μου
μυστικό δείπνο
θα κάτσω σ’ ένα τραπέζι
παρέα με άκλαυτα βουβά
συγγενικά πρόσωπα
με τον πατέρα μου στη μέση
με ένα φωτοστέφανο στο κεφάλι
να μοιράζει ψωμί και κρασί
και με τη χαροκαμένη μου μάνα
να χτυπά η πληγωμένη της καρδιά
σα να κουδουνίζει τη Κυριακή
η καμπάνα της εκκλησίας
να μου χαϊδεύει τα μαλλιά
και να μου λέει μπράβο
που κάθομαι φρόνιμα

μια μέρα θα σταθώ
σαν τον Λάζαρο
ανάμεσα σε ζωή και θάνατο
και θα αναγγείλω
"γεννηθήτω ευτυχία"
και μ’ ένα κύβο ζάχαρης
να μοιράσω σ’ όλους
τρισδιάστατες πληγές
και χαμογελαστές ήττες

δεν συγχωρεί ο χρόνος
ούτε δίνει άφεση αμαρτιών
όταν με τα ψέμματα
κρατάς κρυμμένη την αγάπη
απ’ τον ήλιο και τη βροχή
σε βιβλία με ποιήματα
που απεγνωσμένα
ψάχνουν αναγνώστη

Σχόλια

Δημοφιλή ποιήματα του μήνα