Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Άσπα-Μαρία Αλεξοπούλου: "Φως…"

Πυρακτωμένη λάμπα
Πάνω από ένα δοχείο μεγάλων ιδεών.
Φεγγοβολούν κι αυταπατώνται
Πως βρήκανε τον Ήλιο.
Φως κενό, κοινό κι άχρωμο
Ο καθένας μπορεί τη λάμψη του
Να τη διεκδικήσει
Και στη παλάμη του μέσα να τη κρύψει.

Μα όσοι εγεύτηκαν
Του Ήλιου τη μαγεία
Δεν κοίταξαν ποτέ ξανά τούτο το χώμα
Με τα ίδια μάτια
Λούστηκαν, ντυθήκαν
Το φως το ανώτερο
Είδαν με τα μάτια της ψυχής
Το υπέρτατο Αγαθό
Και βαλαν στόχο την ανθρωπότητα
Να κουβαλήσουν στις αδύναμες πλάτες τους
Περπατώντας στο αιώνιο το μονοπάτι της αλήθειας
Γίνανε συνειδητά κι ασυνείδητα
Τα πινέλα μιας νέας αυγής.

Σχόλια

  1. Sweety, είναι υπέροχο!!!!! Συνέχισε έτσι...Το ενδελεχές διάβασμα και ψάξιμο θα σε βελτιώνουν κι'άλλο μέρα με τη μέρα...Πιστεύω στις εσωτερικές δυνάμεις, τις γνώσεις και το ιδιαίτερο ταλέντο σου!! Ένα ακατέργαστο διαμάντι!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Δημοσίευση σχολίου

Δημοφιλή ποιήματα του μήνα