Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Ευφροσύνη Μαντά-Λαζάρου: "Άτιτλο"


Τις νύκτες επιστρέφω στο σπίτι.
Στην πόρτα δεν με περιμένει κανείς.
Κάθονται μέσα οι δικοί μου άνθρωποι
υπερβολικά ήσυχοι για να είναι πιστευτό.
Ήλθες λοιπόν; ρωτάνε αμέριμνα τάχα.
Η τηλεόραση όμως τους προδίδει.
Όσο απουσιάζω παίζει στο κανάλι των έκτακτων γεγονότων.
Αμέσως διακόπτουν με ένα πάτημα του κουμπιού μόλις εμφανιστώ
λες και ένας κρυφός χρονοδιακόπτης συνδέει το σώμα μου με τη συσκευή

Αρτιμελής! δεν είναι θαύμα;

Σχόλια

Δημοφιλή ποιήματα του μήνα