Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Γιώργος Γώτης: "Μικρού μήκους"


Έσβησε των φωτογραφιών ο ήχος
όλοι σιώπησαν εντός τους.
Γονείς φίλοι συγγενείς
σε εορτές και λύπες με σφιγμένα χείλη
μιλούν μονάχα με το βλέμμα.
Κουράστηκαν τα τόσα χρόνια
να κουβεντιάζουν μεταξύ τους.
Έγινε ψίθυρος η ομιλία και οι δυνατοί ήχοι
του παρελθόντος ό καθρέφτης.
Ένα κομμάτι του αποτυπωμένου χρόνου
πάντα τις ίδιες ιστορίες
υπαγορεύει στους απέξω.

Ο έσω χώρος τοπίο της φωτογράφησης
συμπλήρωμα αναγκαίο πού
επανέρχεται διαρκώς.

Τώρα στα βουερά άλλοτε δωμάτια έχει ησυχία.
Αν ό,τι χάθηκε αυτό πού μένει είναι
η μικρού μήκους βουβή ταινία
του καθενός μας για τον χρόνο.


(από τη συλλογή «Χρονογραφία», εκδ. Στιγμή, 2007)

Σχόλια

Δημοφιλή ποιήματα του μήνα