Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Κατερίνα Γερογιάννη: "Οχτώ μέρες"


Οχτώ μέρες κεντάω την σιωπή μου
να μην ακούει κανείς τι κάνω
αν ονειρεύτηκα χθες βράδυ
ή αν έφυγα κρυφά για τα λιμάνια
που σχεδίαζα όταν ήμουνα παιδί
σε χάρτινες σελίδες.

Οχτώ μέρες ματώνω τις παλάμες
διαβάζω χάρτες με τα νύχια
σκαλίζω ξύλινα φεγγάρια στο κομοδίνο
υπολογίζω τα αστέρια στο ταβάνι.

Όμως δεν γράφω γράμματα
που λένε αντίο σ’ αγαπημένους
γιατί θυμήθηκα τότε που μου ’πανε πως
οι αποχαιρετισμοί είναι για ’κείνους
που επιστρέφουν στην ελπίδα.

Σχόλια

Δημοφιλή ποιήματα του μήνα