Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Χρήστος Φλουρής: "Σχεδόν αθόρυβα"


Μια ήσυχη ονειρεύτηκα ζωή
σχεδόν αθόρυβη χωρίς οχλοβοή με δίχως κρότο
σαν το ποτάμι που κυλά ήρεμο προς τη θάλασσα
με δίχως τύψεις πως παρέσυρε δέντρα
ή πως ξερίζωσε στο διάβα του καλάμια
τόσο απλωτό που τα πουλιά να πίνουν ανεμπόδιστα
και τα όνειρα τα χάρτινα να ταξιδεύουν μέσα του
δίχως τον φόβο μιας αιφνίδιας δίνης
ή μιας μοιραίας ακόμη, καταβύθισης.

Κι έτσι θέλω να το θυμούνται όλοι
το πέρασμά μου από τον κόσμο τούτο, αθόρυβο,
γιατί καλά γνωρίζω- μ’ έχει διδάξει η σοφή ζωή-
πως ό,τι ασκόπως θορυβεί,
κινεί την προσοχή κι έλκει τα βλέμματα
μονάχα για όσο διαρκεί ο θόρυβος
για όσο γροικιέται ο κρότος.


Σχόλια

Δημοφιλή ποιήματα του μήνα