Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Κατερίνα Χανδρινού: "Μεσημεριανό όραμα"


Καθόσουν
στο γραφείο των παιδικών μου χρόνων
-το άσπρο-

κι έτσι όπως είχε μπλέξει ο ήλιος ανάμεσα στα μαλλιά σου
μοιάσαν προς στιγμή
με τα δικά μου.

Στα χέρια σου, κρατούσες
σελίδες χειρόγραφες, γεμάτες
-που αποδείχτηκε πως ήταν τα γραπτά μου-
και μου τις επέστρεφες.

Είπες.
Επειδή τη γραφή σου την ποθώ,
απάλλαξέ τη απ’ τη μανιέρα.
Και τίποτ’ άλλο δεν είπες παρά
κρατούσες τα γραπτά μου
σα να ’ταν πλάκες και σαν εσύ ο
Μωυσής.


(από τη συλλογή "Συμπαθές Αγρίμι", εκδ. Ενδυμίων, 2013)

Σχόλια

Δημοφιλή ποιήματα του μήνα