Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Στέλλα Δούμου-Γραφάκου: "Χαμηλές οκτάβες"


Της νύχτας ο λευκός γιατρός
πληγιάζει τη φανταστική μου πόλη.
Η σιωπή γκρεμίζει τα νερά εδώ.
Ξύλινα σκυλιά λιμάζουν
αθόρυβα ρίχνοντας τον κλήρο
της σκιάς.
Και στα παράθυρα κρέμονται
τρύπια καπέλα
μ' ανθρώπους μέσα.
Αυτό που κάνουν είναι να πηδούν
πότε πότε στο κενό
και μόνο τότε
ακούγεται ο ουρανός
και ο σφυγμός του μετάλλου του
στις πιο χαμηλές οκτάβες.

Παράξενη ορθοδοξία!


(από τη συλλογή "Χαμηλές οκτάβες", εκδ. Φαρφουλάς, 2013)

Σχόλια

Δημοφιλή ποιήματα του μήνα