Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Κωνσταντίνος Λάμπρου: "Κόκκινη ντουλάπα"



Μες στην κόκκινη ντουλάπα όλοι μπορούν να βολευτούν,
εκεί μέσα χωράνε τα πάντα.
Το πρωί θα βρω στα συρτάρια της
διπλωμένες, έτοιμες απαντήσεις,
το μεσημέρι καθαρές, πλυμένες ιστορίες,
άλλες ξεθωριασμένες κι άλλες με χρώματα έντονα.
Τ̉’ απόγευμα μουσική κονσέρβα βολεμένη στο ράφι,
δίνουν ρεσιτάλ νότες φυλακισμένες.
Το βράδυ μυστικά κρεμασμένα,
τακτοποιημένα, έτοιμα για την άλλη μέρα.
Δευτέρα, Τετάρτη, Παρασκευή
ξεχύνεται από μέσα μια θάλασσα σιωπή,
μες στο βυθό της κολυμπάει το γιατί.
Τρίτη, Πέμπτη, Σάββατο έχουμε γιορτή,
τ’ ασπρόμαυρα χορεύουν με τα χρωματιστά,
ζαλίζουν τους έρωτες, αγάπες περαστικές.
Την Κυριακή ξετρυπώνω απ’ την ντουλάπα
μια ολόλευκη προσευχή,
ένας τσιγγάνος ζητιανεύει αμοιβή
και το ποίημα ντύνεται κραυγή.
Μες στην κόκκινη ντουλάπα συναντιούνται οι εποχές.
Τον χειμώνα μες στα μάλλινα ζεσταίνονται οι φόβοι,
βγαίνουν σεργιάνι οι ενοχές,
την άνοιξη πέφτουνε οι μάσκες,
το καλοκαίρι μες στα λινά δροσίζονται σκέψεις γυμνές
και το φθινόπωρο κρύβομαι κι εγώ μέσα εκεί.


Σχόλια

Δημοφιλή ποιήματα του μήνα