Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Χρίστος Κρεμνιώτης: "Η διαιώνιση του μόνου"


Με λίγο φως
μέσα στην κάμαρά σου
επέζησα.

Κοίταξέ με πόλη.
Μας ξεχνούνε οι μέρες
στα εντόσθια εκείνου
που θελήσαμε να λησμονήσουμε.

Κι όμως, εγώ,
στον χρόνο θ’ ασελγώ.
Για να μπορείς,
να με φαντάζεσαι όπως θες.


(από τη συλλογή «Εφηβεία του Μπλε», εκδ. Οδός Πανός, 2009)

Σχόλια

Δημοφιλή ποιήματα του μήνα