Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Αναστασία Μανώλη: "Νύχτα"


Μέσα, τα βαριά σκοτεινιάζουν
και τα ακάθαρτα γεμίζουνε τον νου
και πώς βουλιάζουνε οι σκέψεις και τα λόγια
σε τάφους σκοτεινούς των ζωντανών μας.
Νύχτωσε βαθιά στα καταφύγια
και η αγωνία έγινε ανάσα
πάλλεται η καρδιά για να χορτάσει
τον σπόρο που κατάπιε η καταχνιά.

(από τη συλλογή "Άμμος στις άκρες των ματιών", εκδ. iWrite, 2013)

Σχόλια

Δημοφιλή ποιήματα του μήνα