Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Κατερίνα Κανάκη-Αξούγκα: "Δέηση"


Κι είχαν σύναξη οι ερωτευμένοι
να λάβουν απόφαση
λιτανεία να κάμουν δεόμενοι
υπέρ των πονεμένων
και όλων των απανταχού προδομένων
της γης.

Κι εγώ σηκώθηκα
και ύψωσα τα ψευδεπίγραφα συμβόλαια
τα "μήπως" και τα "αν"
τις ματωμένες λέξεις μου στους στίχους
τον ήχο των φωνών που αφουγκραζόμουνα
στα οροπέδια της αγάπης.

Σε είδα τότε αναστημένο να περνάς
μέσα από τις φθαρμένες σου σελίδες,
εκεί που κάποτε, μαχητικά,
υπογράμμιζε τη ζωή
το χέρι σου.

Μα όλοι τους μας κοίταξαν
ως μέλλοντες νεκρούς,
ως εραστές στη δύση τους.
Στη λιτανεία έπαιρνε μέρος
η απώλεια
οι επί μέρους πριν την πρώτη τους
πτώση οι νίκες.

Κι εγώ όλα τα δικά σου μάζεψα
θησαυρό πολύτιμο του νου μαρτύρησα
Αρχαγγέλους
στα βημόθυρα έστησα
προτού υποστείλω ένδοξα
την τιμή της αγάπης.

Σχόλια

Δημοφιλή ποιήματα του μήνα