Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Γιώργος Δουατζής: "Όρια''


Κάποτε υπήρχε
μολύβι και χαρτί στο κομοδίνο
για τις απρόβλεπτες νυχτερινές επισκέψεις
Μετά ήρθαν τα ίχνη
δυο κυκλάμινα κι ένα κουκλάκι φυλαχτό
ίχνη ζωής, χαδιού αέρινου
Αργότερα οι στίχοι αραίωσαν τις νύχτες
χαρτί - μολύβι συνόδευαν τις μέρες
Τώρα πήρε ο άνεμος
χαρτιά ψιθύρους
και τα τραγούδια μου
απλώθηκαν στο άπειρο
Έτσι θεόγυμνος συμπαντικός
μπορώ ευθέως να ρωτήσω
πώς να πιστέψεις δάκρυα
περιγραφές κι εξιστορήσεις
με τόσες σωσίβιες κατασκευές
που σβήνουν τα πιο ριψοκίνδυνα όρια
του ψέματος με την αλήθεια
ή
όταν βουλιάζεις στα στερεότυπα
πώς θα χωρέσεις στις ανατροπές
Τώρα αναπολώ τις νύχτες
με κείνες τις απρόβλεπτες επισκέψεις
που φώτιζαν τις μέρες μου λαμπρά


Σχόλια

Δημοφιλή ποιήματα του μήνα