Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Μίλτος Γήτας: "Εξιλέωση"



Θεέ μου…
Εγώ ο δύστηνος, ο δρεπανηφόρος άνεμος
ζητώ συγχώρεση αντί θανάτου.
Ξέρεις πως ό,τι λέω είναι ημερόβιο, έτσι
δεν είναι;
Η Ηροφίλη πέθανε προφητεύοντας το
τέλος εκείνων
όχι το δικό μου.

Αιωρούμαι μέσα στα χέρια σου,
αναπνέω απ’ τα πνευμόνια σου.
Σε παρακαλώ, ξέχνα την κόκκινη φυλακή.
Φοβάμαι σου λέω, κάνε μου ένα νεύμα.

Ύμνους δε ψάλλω πλέον.
Τις παιδικές προσευχές τις έχω ξεχάσει

Εμβόλιμος στην αδικία μερικών
αναζητώ το δικό μου ηλιοβασίλεμα.
Μέσα στο επιτηδευμένο
εγώ ψάχνω κάτι αυθεντικό,
φωνάζω εσένα Θεέ μου.

Αν πάλι Εσύ με κρίνεις άτιμο
τότε σε ικετεύω θάψε με κρυφά.

Σκότωσέ με
ασκώντας πάνω μου τη σκληρότερη κριτική.
Κήδεψέ με
σ’ έναν τεράστιο σωρό ηλιόσκονη.

Σε εμπιστεύομαι.
Θεέ μου.

(από τη συλλογή «Επαφή», εκδ. Σοκόλη-Κουλεδάκη)  

Σχόλια

Δημοφιλή ποιήματα του μήνα