Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Ειρήνη Καρβέλλα: "Εφήμερο λιμάνι"


Πλησίασμα δειλό, διστακτικό το βήμα
φωνή λιπόψυχη, ισχνή, πνιγμένη μαργαρίτα
ο φόβος άγρυπνος φρουρός της πονεμένης κρύπτης
εκείνης που άτακτα ηχεί απ’ τα λαβώματα της Αφροδίτης.

Τα λόγια ανεμοσκορπίσματα ανίσχυρα πουλιά
προδίδουν χείλη που ζητούν απεγνωσμένα μια φωλιά
μάτια σαν σπίθες στην πυρά της προσμονής
και συ στο τρένο της μεγάλης σου φυγής.

Η αγκαλιά σου απάγκιο εφήμερο λιμάνι 
η θλίψη στο καμπαναριό σε λίγο θα σημάνει
και συ μέσα στο κάτοπτρο κάποιας οφθαλμαπάτης
παρέσυρες τα όνειρα σα να ’σουνα ο μπάτης.

Κι εγώ βαρκούλα στα ρηχά έτσι μισογερμένη
να βολοδέρνω σε νερά και φύκια επαρμένη
αγνάντα εσύ από μακριά μ’ όλη τη δύναμή σου
θα επαίρεσαι τους άθλους σου στην άτρωτη ζωή σου.

(Α’ βραβείο 3ου μαθητικού ποιητικού διαγωνισμού 2014 Ένωσης Λογοτεχνών Συγγραφέων Λάρισας)


Σχόλια

Δημοφιλή ποιήματα του μήνα