Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Μαρία Τσεκούρα-Μπασλή: "Η ουσία του κόσμου"



Όρμησα στη στράτα των ανέμων
και δεν βρήκα λιθάρι να γείρω…
Έκραξα στη νύχτα,
αλλά  ξανάκουσα τη φωνή μου!

Τρύπωσα στου νου τις σπηλιές
κι η λογική ήταν απούσα!
Ξεθάρεψα κι αχνογέλασα
σε μουσικής απόηχους.

Ονειρεύτηκα ταξίδια στον παιδιάστικο κόσμο
κι η μικρή ευτυχία που ένιωσα με συγκίνησε…

Περιπλανήθηκα ψάχνοντας…
Κραύγασα ζητώντας…

Έλπισα χορεύοντας την ανάγκη της ψυχής…
Απογοητεύτηκα φτάνοντας η δύση…
Πληγώθηκα αγαπώντας…
Ταπεινά προσευχήθηκα…

-Γιατί οι δρόμοι του σήμερα είναι δύσβατοι;
-Πώς την άρνηση ντύθηκαν όλα;

Η ανησυχία μου κορυφώθηκε!
Η ξαγρύπνια και η αγωνία έγιναν σύντροφοί μου.
Δεν το επιδίωξα!

Σιωπηλά αναζητώ την ουσία του κόσμου…
Πόσοι τη βρήκαν αλήθεια;


Σχόλια

Δημοφιλή ποιήματα του μήνα