Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Σταύρος Βαρβέρης: "Μετουσίωση"


Όλα αυτά τα λόγια
που τις ζωές των άλλων ερευνούν,
κρύβοντας ζηλόφθονα
φιλαργυρίες και ματαιοδοξίες,
προσχώσεις της καρδιάς που πέτρωσαν
κι αλέθονται σε δόντια κοφτερά
και χείλη τόσο αθώα κι ανυποψίαστα
φτύνουν στο μέτωπό σου·
μόνο η σιωπή μπορεί να τα ξεπλύνει.
Κι η τέχνη η υφάντρα πάνω απ' τους κόμπους
παραδείσους μ’ άνθη και πολύχρωμα πουλιά ιστορεί,
του κόσμου το ψεγάδι και τον βήχα μετουσιώνοντας
σε φρέσκια λιβαδιού ανασεμιά,
σαν κόρη που μεθά αμαρτία και παρθενία
σ’ αυτό το άπατο βαρέλι
που ματαιότητα κι αλήθεια
μας ορίζουν.


Σχόλια

Δημοφιλή ποιήματα του μήνα