Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Αλέξανδρος Τανασκίδης: "Σαλπάροντας για τη Χίμαιρα"


Στο μέλλον της ασήμαντης βεβαιοπληξίας,
θα ’χω φυτρώσει το σπίτι μου μέσα στο συρτάρι,
το ενοίκιο θα το φυλάξω σ’ ένα σύννεφο
κι όλα τα θανατερά γύρω μου,
θα τα ταχυδρομήσω της Άνοιξης
να τα μολύνει έμορφα με τη λουλουδιαστή της ανάσα…
Τώρα στο παρόν της αλησμόνητης ερήμου,
έχω μετοικήσει πλέον σ’ ένα βουνό χαμηλό,
με σκεπή ένα κομμάτι ύφασμα από μαύρο σακάκι
και το κλειδί της εξώπετρας το ’χω συνθλίψει
και το ’χω αδειάσει σ’ έναν φάκελο
που θα ταχυδρομήσω του Χειμώνα,
να το ανασυντάξει με το χιόνινο δάκτυλό του…
Κι έχω ανοίξει τα όνειρά μου, με στυλό, τα ’χω ξεκοιλιάσει…
Τα ’χω καταβροχθίσει με λαιμαργία,
τα ’χω αποφλοιώσει από νύχτες και σκοτεινά φάσματα…
Σε λίγο τροχίζω ακόμη μία αναγραμματισμένη συγγνώμη…
Ετοίμασε κι εσύ τις πολύχρωμες βαλίτσες σου
και σαλπάρουμε για τη Χίμαιρα!

(από τη συλλογή «Σαλπάροντας για τη Χίμαιρα», εκδ. Μαλλιάρης Παιδεία, 2005)


Σχόλια

Δημοφιλή ποιήματα του μήνα