Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Ζήτα Χατζοπούλου-Καλογιάννη: "Γνώθι σ' αυτόν"


Αν στα "θέλω" σου βάνεις τ' όνειρο τα φτερά,
και στα ύψη ζητάς να σε φέρουν,
τέτοια νόθα πορεία δεν ξέρουν.
Θέλουν μόχθο οι στόχοι, θέλουν πόδια γερά
κι όχι άθλους που ο μύθος μοναχά τους χωρά
και στο φως της αλήθειας πεθαίνουν.

Αν λειψή η μπόρεσή σου και χλωμή σαν σκιά,
μόνο οράματα άπιαστα πλάθεις,
πως με ιδρώτα νικάς αν δε μάθεις.
Με σαθρά δεκανίκια δεν θα πας μακριά.
Και της ήττας το σκιάχτρο αντίκρυ θα βοά,
πως αυτά που σου πρέπουν θα πάθεις.

Αν ποθείς ξένη, τόλμη να σου ανοίγει στρατί,
πλαϊνές, πονηρές ατραπούς σου,
άκοπα για να ’ρθείς στους σκοπούς σου,
αν χωρίς να ματώσεις, θες τιμές νικητή
θα χριστείς καιροσκόπος, θα σε κράζουν κιοτή,
σαν τους δόλιους θα δρέπεις καρπούς σου.

Αν ζητάς, ξένο σθένος για να γίνεις ταγός,
γι' αποκούμπι αν θες άλλο ώμο
και πιο πάνω να είσαι απ' το νόμο,
πάντα μες τους αγώνες, φαύλος, θα ’σαι ουραγός,
και στη γκρίζα πλευρά σου, πειρατής, ναυαγός,
που έχει χάσει του νόστου το δρόμο.

Κι όμως άνθρωπε έχεις και νου και ψυχή,
μια σφραγίδα βαθιά σου ουράνια
θαυμαστή αντοχή, περηφάνια.
Μια μονάχα στην πλάση σοφή υπεροχή
κι αν αυτή σου τη θεία λατρέψεις πτυχή,
μόνο έργα θα πλάθεις τιτάνια.

Σχόλια

Δημοφιλή ποιήματα του μήνα