Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Ευτυχία Παναγιώτου: "Η εξοχή του μυαλού μου"



ξύπνησα χαράµατα ν’ αλλάξω 
παράθυρο, στράβωσε να κοιτά απέναντι
τη θέα μου κόβοντας.
ανοίγω τα παντζούρια, ατίθασα 
από τον αέρα και τ’ άλλα κακά, ξεγλιστράνε από 
τα δάχτυλά μου – ψεύτες ερωµένοι .
µάταια προσπαθώ ν’ ανοίξω διάπλατα
το φως να μπει λίγο, λέω, είπα θέλω φως,
αλλά χαράµατα είναι ακόµη, χαράµατα άγρια .

γενηθήτω φως είπα σ’ ένα παράθυρο αναίτιο.


(από τη συλλογή «Μέγας κηπουρός», εκδ.  Κοινωνία των (δε)κάτων, 2007)

Σχόλια

Δημοφιλή ποιήματα του μήνα