Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Ελευθερία Μπέλμπα: "Επιμερισμός"


Ι
Καμιά φορά εκεί που κάθομαι ήσυχη
έρχεται μια κουβέντα να μ’ ενοχλεί
νομίζεις χαριτολογώντας
κι αυτό είναι πια˙
παίρνω τις στράτες έρημη
πνιγμένη στη σιωπή και το παράπονο
συλλέγω ερωτήματά άστοχα, αναπάντητα.
Τι θέλω;
Εγώ δε θέλω τίποτα.
Εσείς τα θέλετε όλα.
Λύσεις δεν ψάχνω σε προβλήματα.
Προβλήματα δεν έχω.
Τι έχω;
Συχνά δεν έχω τίποτα
κι αυτό είναι που σας φταίει.

ΙΙ
Καμιά φορά εκεί που κάθομαι ήσυχη
έρχεται ο θάνατος να μ’ ενοχλεί
νομίζεις θεού θέλημα
κι αυτό είναι πια˙
παίρνω τις στράτες έρημη
πνιγμένη στη σιωπή και το παράπονο
συλλέγω ερωτήματά άστοχα, αναπάντητα.
Τι θέλω;
Εγώ δε θέλω τίποτα
Όλα τα θέλει η ώρα.
Λύσεις δεν ψάχνω σε προβλήματα.
Προβλήματα δεν έχω.
Τι έχω;
Τώρα δεν έχω τίποτα
Κι αυτό είναι που μου φταίει.

(από τη συλλογή "Φθινοπωρινές νότες", εκδ. Νέα Σύνορα, 1994)

Σχόλια

Δημοφιλή ποιήματα του μήνα