Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Ελένη Καρασαββίδου: "Εργένισσες λέξεις"


Οι "Απόλυτα Έντιμοι Στίχοι"
Γυμνοί.
Δίχως να στηρίζονται
στη διπλανή, τροτέζα, λέξη.
Εργένηδες.
Δίχως ίσκιο,
σαν το ξερό χώμα καταμεσήμερο.
Δεν έχουν που να κρυφτούν,
δεν έχεις που να σε κρύψουν.
Είσαι μόνος
και πρέπει να εφεύρεις
από την αρχή το ακόντιο.
Με μόνο ήχο
τον χτύπο της πέτρας να κρούει την πέτρα.
Τότε το Κύμβαλον αλαλάζοντας γίνεται Γη.
Και πλάθεται. Και πλάθει.
Οι "Απόλυτα – Έντιμοι – Στίχοι"
Γυμνοί.
Όσο κι οι Άνθρωποι.
Πριν απ’ την Αρχή.
Μετά από το Τέλος.

Σχόλια

Δημοφιλή ποιήματα του μήνα