Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Ηλίας Γκρης: "Λιτανεία"


Αυτό το ποίημα είχε αλλόκοτο πρόσωπο
έφτασε μέσ' από χρόνια ντουφεκισμένα
σκυλί λαχανιάζοντας με ρυτίδες λαγκαδιές
να ξεμυτίζει τα πρωινά ο ήλιος. αλλά

ζητούσε απελπισμένα μιαν άλλη φωνή

πλάγιαζε στο κατώφλι του ύπνου μου ψελλίζοντας
για αγώνες σε ομίχλη χαμένους
σε κοιμητήρια ξαγρυπνούσε γι' αυτούς
που το τάισαν με γραφίδες λατρείας. αλλά

ζητούσε απελπισμένα την άλλη φωνή

αυλητρίδες εξουσίας το έραιναν μ' αρώματα
σε μπαρ μεθούσε με αργόσχολους την εφήμερη
δόξα φορτωμένο ψιμύθια και σε οθόνες
το περιέπαιζαν καρικατούρες διάσημες. αλλά

ζητούσε απελπισμένα τη δική του φωνή

λυγερές  ιδέες να περπατήσουν τη γλώσσα του
και σοφό πια με τσιγγάνικη αρματωσιά
να ξενυχτάει λιτανεύοντας αίμα σκοτωμένο.

Σχόλια

Δημοφιλή ποιήματα του μήνα