Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Πάνος Ξουραφάς: "Χαραμάδα"


Το χάραμα
από τη χαραμάδα
της βαριάς ξώπορτας,
μυστικά ξεγλίστραγε
ως άχνη στην πάχνη
γλίσχρας δέσμης φωτός,
ως παλμοί αλαβάστρινοι,
αναβάτες σε άλογα άσελα
στου μυαλού τα διάσελα.
Ψηλά και χαμηλά αναγύρω
φεγγίτες σε μαύρο σάβανο,
θρόνοι σε λευκό σπάργανο
και στη μέση ένα τραπέζι.
Στο παλιό ασπρόμαυρο φιλμ
στο κέντρο του τραπεζιού
εσύ ήσουν τα μάτια μου
και γω ήμουν τα χείλη σου.
Μου είπες: Αγάπα με
αν θες να μ' αποχωριστείς.

Σχόλια

Δημοφιλή ποιήματα του μήνα