Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Σταύρος Ζαφειρίου: "Η διαθήκη των μύθων"



                         Ι.

                                                               Κι όμως ο άνθρωπος είναι γεννημένος
                                                               για να ρέπει ψηλά και προς τα μπρος
                                                                                             Γκαίτε, Φάουστ


Σπουδάσατε φιλοσοφία, ιατρική και νομική,
την κάθε μία χωριστά, και ασφαλώς θεολογία,
διανύσματα, επιχειρηματική στατιστική
και, μ’ επιμέλεια μοναδική, οικονομία.

Βαδίζοντας κατά μήκος μιας πίστης που δεν αγαπήσατε,
κατά μήκος μιας διαδρομής που παγιδεύσατε με την απώλεια,
ταιριάξατε το πνεύμα τού φωτός στους γοτθικούς σας θόλους.

Μεθοδικά στοιβάξατε βιβλία και χαρτιά,
όργανα και σταθμά για ν’ αποστάξετε τον πόθο τ’ ουρανού
στ’ αλχημικά σας φίλτρα.

Τεχνίτες των μητροπόλεων και των οξυκόρυφων πύργων,
πλάνητες της ασέληνης νύχτας και των δρυμών τής οξυάς·

πιο κοντά, πιο μακριά,
πνεύμα και πόθος εξίσου παρόντα στη θέαση,
εδραιωμένα μεταξύ της λαχτάρας [Sehnsucht] και του αγέννητου φόβου,
μεταξύ μιας αιτίας μη αιτίας που είναι η αιτία τού επίγνωστου
και μιας πλάνης που βιώνεται σαν φορά της ζωής.

Τόσο κοντά, τόσο μακριά,
ανταμώνοντας τα χνάρια των λύκων στις ιερές βοσκές των ζαρκαδιών,
ξαγρυπνήσατε μελετώντας όσα η φύση θέλει να σας δείξει:
τη μορφή ενός κόσμου που υπάρχει
κι ενός κόσμου που ζει τη μυστική ύπαρξή του·
του κόσμου δια μέσου των ονομάτων που συναρμόζονται
προορισμένα να παρανοηθούν.


(από τη συλλογή «Προς τα πού», εκδ. Νεφέλη, 2012)

Σχόλια

Δημοφιλή ποιήματα του μήνα