Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Λεωνίδας Κακάρογλου: "Μνήμη σχεδόν πλήρης"


Ξεκλειδώνω την πόρτα
Ανάβω  το φως
Από το ταβάνι κρέμεται η μνήμη
Σα σφαχτάρι

Σουρώνουν οι μέρες που έφυγαν
Τα χρόνια που έρχονται
Η υγρασία σαν φρέσκο  αίμα
Πλημμυρίζει τα πλακάκια

Δεν ξέρω πώς να τη στεγνώσω
Η σιγαλιά του σπιτιού
Τραυλίζει δικαιολογίες
Δεν υπάρχει άλλη

Μνήμη σχεδόν πλήρης
Από τώρα και στο εξής



(από τη συλλογή «Μνήμη σχεδόν πλήρης», εκδ. Εστία, 2014)

Σχόλια

Δημοφιλή ποιήματα του μήνα