Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Τασούλα Καραγεωργίου: "Τα καπέλα"


Το τζαμένιο μου πρόσωπο
μου γνέφει απ’ τον απέναντι συρμό.
- Ε! ψιτ! Φωνάζει, τα βαρέθηκα τα σκονισμένα σας ψέματα.

Και, πριν προλάβω ν’ αντιδράσω, εξαφανίζεται
προς την αντίθετη κατεύθυνση του τούνελ.
Kαταλαβαίνετε τη θέση μου μετά απ’ αυτό.
Tρέμω μη μάθει ο ελεγκτής
ότι κυκλοφορώ μες στο μετρό χωρίς το πρόσωπό μου.
- Καθόλου, μην ανησυχείτε, μου ψιθυρίζει ο διπλανός,
από τη στιγμή που έγινε η νόμιμη ακύρωση
στη σκάλα της εισόδου,
είμαστε όλοι χωρίς πρόσωπο εδώ,
μόνο με κάτι υποκατάστατα καπέλα. 


(από τη συλλογή "Το μετρό", εκδ. Κέδρος, 2004)

Σχόλια

  1. Η αλλοτρίωση της πόλης με σωστές δόσεις μελαγχολίας και σαρκασμου

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Δημοσίευση σχολίου

Δημοφιλή ποιήματα του μήνα