Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Σταμάτης Πολενάκης: "Το σπασμένο ρολόι του πατέρα μου"


Προς τι, αναρωτιέμαι, αυτή η παράξενη
επιμονή
των δεικτών να περιστρέφονται στα
τυφλά μέσα σ` ένα
ρολόι κομματιασμένο από αιώνες, προς
τι και η πεισματική
εμμονή του τεχνίτη στη λεπτομέρεια
(αναρωτιέμαι πάλι) προς τι η επιμονή
του ποιητή να βγάζει
τα μάτια του μες στο σκοτάδι
πασχίζοντας
να ανακατασκευάσει τον περίπλοκο
μηχανισμό του ποιήματος
εδώ πλυθησμοί ολόκληροι
ανταλλάσονται ακριβώς όπως ανταλλάσονται
δυο πιόνια πάνω σε μια άδεια σκακιέρα.


(από τη συλλογή «Τα γαλάζια άλογα του Φραντς Μαρκ», εκδ. Οδός Πανός, 2006)

Σχόλια

Δημοφιλή ποιήματα του μήνα