Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Γιάννης Υφαντής: "Τα αποκαλυπτήρια του κενού"


Σώμα μου όσο παίρνει σε φροντίζω
σε πλένω, σε ταΐζω, σε ποτίζω, σε κοιμίζω,
σου δίνω ηδονές και σε γυμνάζω
να ’σαι σφιχτό και λυγερό, να ’σαι ανάλαφρο.
Βάφω τα γένια σου, τα δόντια σου βουρτσίζω,
κόβω τα νύχια σου, σε φέρνω
μπροστά σε όντα που σου δίνονται χωρίς να σ’ ανακρίνουν.
Σώμα μου όσο παίρνει σε φροντίζω.
Mέχρι να ’ρθεί ο Ξένος, ο Επίσημος, ο Άρχων τ’ Ουρανού
να σε τραβήξει σα λινάτσα και να κάμει
τα αποκαλυπτήρια του κενού.


(από τη συλλογή «Ναός του Κόσμου», εκδ. Δελφίνι, 1996)

Σχόλια

Δημοφιλή ποιήματα του μήνα